Αρχική Ζω Φυγή, της Όλγας Παραπραστανίτη

Φυγή, της Όλγας Παραπραστανίτη

472
0
Ακολουθήστε τη Χόβολη στο Facebook
Ξέρεις  τί είναι απαραίτητο;  Να φεύγεις.  Χωρίς κανένα δίκτυ ασφαλείας, χωρίς καμία καβάτζα. Συνειδητά . Επειδή απλά δεν έχεις βρει ακόμα αυτό που ψάχνεις. Και αν σταματήσεις για πάντα σ’ αυτό το «προσωρινά λίγο», τότε δε θα βρεις ποτέ την ‘μαγεία’.
Παρόλο το μόνιμο χάος που επικρατεί στο κεφάλι μου, έχω τακτοποιήσει με το πέρασμα των χρόνων και κουβαλώντας πολλά λάθη στο ενεργητικό μου, την φυγή.  Ναι, γι αυτή την αδίστακτη αίσθηση του ανεκπλήρωτου που σε ωθεί και σε παρακινεί να φύγεις επειδή σε κοιτάει κατάματα και σου λέει πως δεν βρήκες ακόμα αυτό που γυρεύεις.
 
Θα σταθώ στο οξύμωρο των σχέσεων. Ποιό είναι το οξύμωρο; Πείτε μου λοιπόν φίλοι μου, πόσο δύσκολο είναι να βρεις έναν άνθρωπο τον οποίο να ερωτευτείς αστραπιαία-γιατί.. να που μόλις γύρισες και τον είδες και αυτό το βλέμμα σου όσο και αν επιμένει το μυαλό σου πως θα καρφωθείς δεν λέει να το πάρεις από επάνω του.  Να μαγευτείς απ’ την προσωπικότητά του και όταν λέμε να μαγευτείς εννοώ ξέρετε να βγαίνουν από το στόμα του γνήσιες και ασυγκράτητα αυθεντικές ιδέες που να σε κάνουν να ξεχνάς αυτό που ήθελες να πεις.  Όλο λοιπόν αυτό το concept θεωρώ πως υπάρχει! Ακόμη και παραμύθι να ‘ναι αυτή η σκέψη. Πάντα πίστευα στα παραμύθια, γιατί όχι τώρα;  Όχι. σίγουρα δεν είναι εκεί έξω και μας περιμένει. Είναι αστεία αυτή η φράση. Κανένας δεν μας περιμένει. Είναι αφενός  θέμα συγκυριών και αφετέρου κατά πόσο εσύ θα διαχειριστείς αυτό το timing.
 
Ξέρετε τι δεν καταλαβαίνω;  Το να βρεις την «μαγική» σχέση είναι σαν να ψάχνεις βελόνα στα άχυρα στην εποχή μας, ακόμη πιο δύσκολο-αν την βρεις-να την κρατήσεις όμως γιατί ξεκινάτε σχέσεις που αντιλαμβάνεστε πως δεν είναι αυτό που ψάχνετε;  Ωραία και αντε και την ξεκινήσατε, να που την τελειώσατε  με τις εξής φράσεις: Δεν ήταν όπως το φαντάστηκα, δεν ταιριάζαμε, με στεναχωρούσε, βρήκα άλλον καλύτερο,ασυμφωνία χαρακτήρων κ.λπ. ΟΛΑ ΚΑΤΑΝΟΗΤΑ. Ποια είμαι εγώ που θα κρίνει; Δεν το χωράει το μυαλό μου και πιο πολύ η συναισθηματική μου λογική  πως αυτός ο άνθρωπος μετά απο επτά-οκτώ μήνες επανέρχεται στο προσκήνιο της ερωτικής σας  ζωής και όχι ως κάτι εφήμερο αλλά ως σχέση ΞΑΝΑ. Νατος και ο τίτλος! Και αν δεν είναι αυτό οξύμωρο, τί είναι?
 
Σε εσάς απευθύνομαι και έχω ένα αιώνιο ερώτημα. Για να είπες την πρώτη φορά τέλος, να σου θυμίσω τότε που περιέγραφες την σχέση σου σαν το μαγικό κουτί της Πανδώρας, τώρα φαντάζομαι πως αυτό του κουτί έχει κλείσει. Μη σου πω πως κατάπιες και το κλειδί για σιγουριά. (;) Θέλετε τόσο α π ε γ ν ω σ μ έ ν α να αλλάξει το προηγούμενο άδοξο τέλος σε happyend; Τόσο πολύ έχετε πιστέψει σε αυτό και δεν ακούτε κανέναν και τίποτα (!)
 
Ας καταρρίψουμε περίτρανα τον μύθο των λαθών. Δεν υπάρχουν λαθη. Υπάρχουν πράγματα που αντιλαμβανόμαστε διαφορετικά εμείς και διαφορετικά ο άλλος. Σε βλέπω, την κοιτάς πάλι στεναχωρημένος και της εξηγείς για εκατοστή φορά πως σε πλήγωσε με την συμπεριφορά της. Αυτή τώρα σου λέει την γνώμη της και δείχνει να πιστεύει αυτό που λέει, μιλάει με πάθος, κουνάει τα χέρια και όντως σου λέει την αλήθεια «της». Μια αλήθεια που δεν έχει καμία σχέση με την δική σου. Δεν αντιλαμβάνεται τον δικό σου κόσμο. Δεν αντιλαμβάνεσαι τον δικό της. Ανάβεις τσιγάρο και την κοιτάς. Σκέφτεσαι δεν με κατάλαβε καθόλου; Δε σε κατάλαβε ποτέ, θα συμπληρώσω εγώ. Έτσι είναι οι άνθρωποι, αλλόκοτα πλάσματα. Δεν είναι κακό να κάνεις λάθη. Κακό είναι να κάνεις τα ίδια λάθη.
 
Αγάπη μου, αυτό που με πειράζει περισσότερο είναι ο ευτελισμός του όρου σχέση. Μου φαντάζει τόσο σπουδαίο να έχεις μια σχέση με έναν άνθρωπο και να μοιράζεσαι το εγώ σου και το εγώ του. Να σε κοιτάει σαν να λες κάτι μαγικό, να είσαι η σκηνή του και όχι το παρασκήνιο, να μην θέλει να σε αλλάξει και να γίνεις κάτι άλλο απ’ αυτό που είσαι για να τον ικανοποιήσεις αλλά να σε θέλει ολοκληρωτικά  έτσι . Και αν δεν ψάχνεις αυτό;  Τί στο καλό ψάχνεις;  Γιατί συμβιβάζεσαι;  Στον έρωτα δεν υπάρχει συμβιβασμός. Δεν υπάρχει ηλικία.  Δεν υπάρχει θρησκεία.  Δεν υπάρχει φύλο.  Δεν υπάρχει λάθος και σωστό. Τί δεν καταλαβαίνεις;
Ακόμη το σκέφτεσαι;
 
Τι με κοιτάς;  Πέτα. Μακρυά.